ก็ตามที่สัญญาไว้คราวก่อนว่าจะนำท่านทัวร์ยามค่ำคืน แต่ก่อนอื่นจะขอเพิ่มเรื่องการเตรียมตัวก่อนไปเที่ยวเวียดนาม ซึ่งน่าจะมีสิ่งที่ต้องเตรียมดังต่อไปนี้ครับ

1.เงินค่าใช้จ่ายขณะเดินทาง อันนี้หลายท่านอาจจะคิดว่าต้องแลกเป็นเงิน ลาวหรือ เวียดนามหรือไม่ ความจริงคือไม่จำเป็นเลย เพราะคนลาวและคนเวียดนามรู้จักเงินบาทของเราดีและเนื่องจากเงินเราค่าสูงกว่าเงินบ้านเขา ดังนั้น แม่ค้าพ่อค้าเหล่านั้นจึงต่างก็ยินดีที่จะรับเงินบาทของไทยอยู่แล้ว
อัตราแลกเปลี่ยน
เงินไทย 1 บาท = เงินลาว 246 กีบ
เงินไทย 1 บาท  = เงินเวียดนาม 500 ดอง
ดังนั้นเวลาจะซื้อของให้เอาเครื่องคิดเลขไปด้วย จะได้ไม่โดนแม่ค้าหลอกนะครับ เพราะตัวเลขเยอะจะทำให้เราสับสน ซื้อไปซื้อมาอาจจะหลงลืมจ่ายไปเยอะกว่าที่ควรจะเป็น

2.ยารักษาโรค อันนี้หากใครมีความมั่นใจว่าสุขภาพแข็งแรงก็ไม่จำเป็นก็ได้ แต่ก็นั่นแหละครับอะไรก็สามรถเกิดขึ้นได้ ในเมื่อเราเดินทางผ่าน 3 ประเทศ 3 อากาศและก็กินอาหารที่ 3 ประเทศด้วย ซึ่งยาที่ผมแนะนำก็มียาหลักอยู่ 3 ชนิดคือ ยาแก้ไข้ ยาลดน้ำมูกหรือยาแก้แพ้ และยาแก้ท้องเสีย

3.เสื้อผ้า ควรเอาไปพอประมาณตามสมควรแก่ระยะเวลาที่ไปเที่ยว เนื่องจากเวียดนามเป็นประเทศที่มีอากาศเย็นพอประมาณ ช่วงเย็น อุณหภูมิอยู่ระหว่าง 17-25 °c และมีลมพัดตลอด ถ้าใครขี้หนาวอาจจะเตรียมเสื้อหนาๆติดตัวไปด้วยสักตัว

4.อาหาร จำแนกได้ดังนี้ อาหารลาว ก็เหมือนอาหารทางภาคอีสานเรานะแหละครับไม่แตกต่างกันมากนัก ส่วนอาหารเวียดนามรสชาติ ออกจะจืดๆ คงไม่ถูกปากสำหรับผู้ที่ชื่นชอบอาหารรสจัด
แค่นี้ก็คงจะพอมั้งครับสำหรับการท่องเที่ยวในเวียดนาม แต่หากท่านไหนต้องการจะนำปัจจัยที่ 5 ด้านอื่นๆไปด้วยก็คงจะไม่มีปัญหาครับ

มาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่าครับหลังจากที่มาถึงเวียดนาม เมืองเว้ แล้วผมกับเพื่อนก็ได้ออกไปเดินท่องราตรีหาซื้อของเหมือนกับนักท่องเที่ยวทั่วไป แต่วันแรกเนื่องจากเดินทางด้วยรถยนต์มาไกล จึงเดินกันได้นิดหน่อยก็เหมื่อยแล้วจึงกลับมาที่โรงแรมที่พักเพื่อที่จะไปนวดเท้ากัน ซึ่งราคาก็อยู่ที่ 10 USD หรือประมาณ 170,000 Dong (363 Baht) ต่อ 40 นาทีครับตอนแรกก็นึกว่าจะเป็นเหมือนสปาไทย แต่ที่ไหนได้ไม่ค่อยเหมือนเท่าไหร่สามารถอธิบายเป็นขั้นตอนได้ดังนี

1.ทำความสะอาดเท้าให้ด้วยน้ำอุ่น
2.ให้แช่เท้าในอ่างน้ำอุ่นผสมขิง ซึ่งขิงเขาจะโขรกสดๆ ตรงนั้นเลย และนวดเท้าด้วยเครื่องนวดเท้า ขณะเครื่องนวดเท้าทำงานอยู่ พนักงานชายก็จะเสริฟขิงแช่อิ่ม ส่วนรสชาตนะหรือ ฮะๆๆ ก็เหมือนขิงแช่น้ำตาลนะแหละ กินได้เรื่อยๆแต่ไม่เยอะเพราะกลัวเมาขิง
3.พอผ่านไปซัก 10-15 นาทีก็จะมีพนักงานหญิงที่ทำหน้าที่นวดเข้ามานวด ไม่รู้มาจากไหนเพราะไม่ได้เลือกหมอเอง (เห้อ….แย่จัง) ท่าทางก็ยิ้มแย้มแจ่มใส แต่ส่วนตัวผมคิดว่าสาวไทยน่ารักกว่านะ แต่ผมรู้สึกได้ว่าเขาชอบคนไทยนะ เพราะเขาพยายามมากในการที่จะสื่อสารกับเราเป็นภาษาไทย เขาบอกว่าคนไทยมาเที่ยวที่นี้เยอะมาก เออพอพูดถึงจุดนี้ก็นึกได้พอดีว่าถ้าจะคุยกับคนเวียดนามสนุกต้องคุยเรื่องฟุตบอล เรื่องซิกโก้ เรื่องพี่เบิร์ดอะไรประมาณนี้ครับรับรองว่าคุยได้ยาว
4.พอนวด นวดไปซักพักเธอก็เริ่มหยิบอาวุธคู่กาย (ในการนวด) ของเธอออกมา พอผมเห็นเท่านั้นแหละครับตกใจจนแทบจะตกเตียง เพราะว่าสิ่งที่เธอหยิบออกมานั้นมันคือ ยาหม่องตราเสือ และน้ำมันเบย์บี้ออย ครับพี่น้อง ….ยาหม่องตราเสือทำให้เย็น เบย์บี้ออยทำให้ลื่น โอ้ยๆๆ เย็นๆๆแสบๆ
พอนวดเสร็จก็ขึ้นห้องนอนกัน (กับเพื่อนนะครับอย่าคิดมาก) พอตอนเช้ามาก็เลยคุยกัน มองหน้ากันและขำ …เพื่อนผมพูดว่านี่หรือ มาตรฐานของสปาระดับโรงแรม 4 ดาวที่เวียดนาม ผมก็เลยบอกว่านี่ถือว่าเป็นโอกาสของประเทศไทยทียังคงได้เปรียบและมีเวลาปรับตัวในเรื่องนี้อยู่บ้าง เพราะตอนเวียดนามมีการปรับปรุงการท่องเที่ยวอย่างต่อเนื่องและรวดเร็วมากหากยังชะล่าใจไม่พัฒนาจะโดยเบียดแซงไปในที่สุด อีกทั้งยังเป็นโอกาสที่ยังเปิดอยู่สำหรับคนไทยที่สนใจการทำธุรกิจนี้ในเวียดนาม

บทความที่เกี่ยวข้อง

• เที่ยวประเทศเวียดนาม ตอนกลาง : เมืองเว้ ….ดานัง….ฮอยอัน